Rozwijanie koordynacji wzrokowo – ruchowej     08.04.2020r

Ćwiczenia w marszu:

– marsz na palcach,

– marsz chodem bociana,

– marsz wokół pokoju  z ćwiczeniem w reagowaniu na sygnał słowny: stój, naprzód,

Ćwiczenia w biegu:

– bieg z podskokami,

– przylot i odlot bocianów – bieg w określonym kierunku, poruszając się falistym ruchem z ramionami ustawionymi bocznie,

Ćwiczenia równoważne

– skoki obunóż, na jednej nodze, zmienne (raz na prawej nodze, raz na lewej)

– marsz z woreczkiem na głowie

– marsz z woreczkami na barkach

– przejście wzdłuż liny ( np. pasek do spodni, skakanka itp.)

– skoki przez przeszkody płaskie, aż do podwyższonych,

Zabawy z woreczkami:

– rzucanie i chwyt woreczka obiema rękami,

– rzucanie i chwyt woreczka jedną ręką,

– rzucanie i chwytanie woreczka w ruchu,

– rzuty woreczkiem do celu (na zmianę raz prawą, raz lewą ręką)

Kreślenie dużych płynnych linii:

– palcem w powietrzu,

– kredkami na dużych arkuszach,

– farbami na większych płaszczyznach.

Ważne:
 Aby ćwiczenia spełniły swoją rolę, rodzice powinni przestrzegać następujących zasad:

– stosowane ćwiczenia muszą być różnorodne i urozmaicone,

– ćwiczenie należy przerwać w momencie, gdy dziecko jest zmęczone, grymasi,

– w razie trudności dziecku należy pomóc w wykonaniu ćwiczenia,

– ćwiczenia wymagają spokojnej, miłej atmosfery bez popędzania, nerwów i podniesionego głosu,

– wykorzystywać należy naturalne sytuacje w czasie codziennych zabaw, zajęć.

 

         

 

                    Schemat ciała ćwiczenia

 

Przykładowe ćwiczenia rozwijające schemat własnego ciała

  • Poznawanie własnego ciała (na bazie naśladownictwa):
    1. dotykanie poszczególnych części swojego ciała – rąk, nóg, głowy, brzucha, twarzy (Metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne),
    2. oglądanie swojego odbicia w lustrze,
    3. pokazywanie poszczególnych części ciała,
    4. poruszanie poszczególnymi częściami ciała,
    5. pokazywanie poszczególnych części ciała w połączeniu z rozumieniem określeń: góra – dół, przód – tył, bok, 
      zabawom towarzyszą nieustannie odkrycia:
      „Pokaż co masz na górze? Na górze mam głowę.
      Pokaż co masz z przodu? O, masz brzuch! Oprzyj ręce na brzuchu.
      O! Na dole masz stopy – podskocz.
      Zobacz, oparłam się o ścianę. Z tyłu mam plecy. A Ty? Oprzyj się o ścianę. O, Ty też oparłeś/łaś się tyłem – plecami, brawo!
      Mamy dwa boki. To jeden, a to drugi (prezentacja każdej ze stron od czubka głowy aż po stopę). Teraz Ty pokaż swój bok. Brawo! A teraz drugi.
      Zobacz. Z boku głowy mam ucho. Mam też drugi bok i drugie ucho. Mam dwoje uszu po dwóch bokach głowy. A Ty? Co masz z boku?”,
    6. zapoznanie z oznaczeniami stron ciała: prawa, lewa:
      „To lewa strona ciała. Tu mam serce. A to prawa strona – tu nie ma serca.
      To lewa ręka i lewa noga. A to prawa ręka i prawa noga.
      Lewa ręka jest po lewej stronie ciała, tam gdzie mam serce”,
    7. zapoznanie ze znaczeniem wyrażeń przyimkowych: w, na, pod, obok poprzez prezentację i komentarz: 
      • kładzenie rąk jedna na drugiej,
      • kładzenie rąk przed sobą, za sobą, obok siebie,
    8. przemieszczanie się w przestrzeni względem zajmowanego miejsca:
      „Idź do przodu. Idź do tyłu. Zrób krok w bok”,
    9. rysowanie postaci człowieka – dorosły rysuje pod dyktando dziecka, dziecko próbuje samo, wspólna próba rysowania i udoskonalania ilustracji.
  • Kształtowanie relacji JA – przedmiot:
    1. wyprowadzanie kierunków od osi własnego ciała:
      • spoglądanie zgodnie z podanym kierunkiem:
        „Spójrz w górę / dół / przód / bok / tył”,
      • unoszenie i opuszczanie rąk:
        „Unieś ręce – podnieś ręce do góry.
        Opuść rękę – weź rękę w dół”,
      • operowanie przedmiotem zgodnie z podanym kierunkiem:
        „Podnieś misia do góry.
        Przesuń lalkę w bok.
        Połóż auto na dole”,
      • rzucanie piłką zgodnie z podanym kierunkiem, nazywanie kierunku:
        „Rzuć piłkę w przód / w tył / w bok”,
    2. utrwalenie i stosowanie określeń przyimkowych odnoszących się do dziecka: na – pod, przed (przede mną) – za, obok,
      • wykonywanie poleceń: 
        „Połóż piłkę przed sobą / za sobą / obok siebie.
        Połóż misia na głowie / pod pupą” (jako żart, który w rzeczywistości utrudnia zadanie).
  • Ćwiczenia w schemacie ciała drugiej osoby: 

Dzięki ćwiczeniom z tej grupy wzajemnie przekazujemy doświadczenia i relacje przestrzenne w stosunku do drugiej osoby.

Poza rozwojem orientacji przestrzennej ćwiczenia te rozwijają i pomagają dostrzec obecność drugiej osoby. Uczą współpracy i budują poczucie bezpieczeństwa (Metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne). Zabawy te pozwalają zamieniać się rolami. Nauczyciel staje się uczniem, a uczeń – nauczycielem!

    • zabawy przed lustrem – odtwarzanie min, wskazywanie odpowiednich części ciała, np. „Pokaż łokieć, ramiona”,
    • zabawa w Lustro – powtarzanie min i ruchów przy zachowaniu kontaktu wzrokowego, np. „Pokaż, że jesteś wesoły / zdziwiony tak jak ja”,
    • zabawa w Papugę – powtarzanie czynności wykonywanych przez drugą osobę, np. „Pokaż jak machasz ręką”,
    • zabawa w Potrafisz pokazać…? – wskazywanie części ciała, o które poprosi nauczyciel, np. „Pokaż czoło”,
    • Zabawa w Pokaż czy mam…? – nauczyciel pokazuje część ciała na dziecku a dziecko ma wskazać tę samą część ciała na ciele nauczyciela i nazwać ją, np. „Tu masz czoło”,
    • wspólna zabawa – łapanie się za ręce, kładzenie dłoni na kolanach, na ramionach, na głowach (i głaskanie po nich), na plecach (i klepanie po nich), itd.

Zródło:  http://www.mamswojswiat.pl/artykuly/przykladowe-cwiczenia-rozwijajace-schemat-wlasnego-ciala

 

I.ĆWICZENIA MIĘŚNI RAMION:

  1. P.W. – w ustawieniu przodem do siebie , trzymając się za ręce , naprzemianstronne wyrzuty RR w przód;
  2. P.W.j.w. ramiona proste, trzymając się za ręce , wymachy w bok;
  3. P.W. j.w. – obustronne krążenie ramion: na zewnątrz, do wewnątrz;
  4. P.W.j.w. – naprzemianstronne krążenie ramion ( jedna osoba krążenie w przód , druga w tył);
  5. Jedna osoba , stojąc, trzyma za stawy skokowe drugą , leżącą w podporze przodem i wykonuje ugięcia i wyprosty ramion.

II.ĆWICZENIA MIĘŚNI NÓG:

  1. W ustawieniu przodem do siebie , trzymając się za ręce, o tułowiu odchylonym do tyłu ,ćwiczący wykonują przysiady;
  2. Stojąc naprzeciw siebie , ramiona w chwycie skrzyżnym , ćwiczący poruszają się w prawo i w lewo krokiem odstawno- dostawnym;
  3. Ćwiczący naprzeciw siebie podają sobie prawe ( lewe ) nogi i prawe (lewe ) ręce , następnie wykonują podskoki w dowolnym kierunku;
  4. W ustawieniu jeden za drugim osoba z tyłu trzyma partnera za ręce , oporując jego bieg do przodu z wysokim unoszeniem kolan;
  5. Stojąc przodem do siebie , jeden z ćwiczących wykonuje bieg do przodu, natomiast drugi przytrzymuje go opierając RR o jego barki;
  6. Jeden z ćwiczących opiera RR o barki stojącego przed nim i odchylonego do tyłu współćwiczącego i wykonuje bieg z wysokim unoszeniem kolan;
  7. W ustawieniu tyłem do siebie, opierając się plecami o RR splecionych pod łokcie, ćwiczący wykonuje przysiady.

III.ĆWICZENIA MIĘŚNI TUŁOWIA .

  1. Ćwiczący ustawieni tyłem do siebie , trzymając się za RR wzniesione w bok i wykonują skłony tułowia w prawa i lewa stronę
  2. P. W. jw. – skłon tułowia w lewa stronę , wykonany ze skrętem i z jednoczesnym przeniesieniem prawej ręki do lewej stopy;
  3. W ustawieniu przodem do siebie i RR opartych o barki współćwiczącego , wykonujemy skłony tułowia w przód z pogłębieniem;
  4. P.W. j.w. – ćwiczący w opadzie tułowia wykonują skręty;
  5. Jeden z ćwiczących wykonuje siad rozkroczny drugi ustawia się za jego plecami i opierając RR o jego łopatki pogłębia wykonanie skłonu do przodu ;
  6. ćwiczący w siadzie prostym opierają się o siebie plecami , trzymając się za RR wzniesione do góry. Jeden z nich wykonuje skłon T w przód , natomiast drugi , wznosząc biodra do góry , pogłębia go;
  7. P.W. siad rozkroczny przodem do siebie , trzymając się za RR i opierając się stopami o stopy partnera- jeden z ćwiczących wykonuje skłon T w przód , drugi jednocześnie w tył.

IV ĆWICZENIA MIĘŚNI BRZUCHA.

  1. Jeden z ćwiczących w leżeniu tyłem o NN ugiętych i RR ułożonych wzdłuż T wykonuje skłony T w przód , natomiast drugi opiera ręce o jego stopy;
  2. Współćwiczący znajduje się w klęku podpartym , natomiast partner siada na jego biodrach i podkładając stopy pod jego ręce wykonuje opady i wznosy T;
  3. Ćwiczący stojąc , obejmuje RR partnera za biodra , który oplata nogami jego biodra w ustawieniu przodem do siebie i wykonuje opady i wznosy T.

V.ĆWICZENIA ROZCIĄGAJĄCE.

  1. Stojąc naprzeciw siebie , jeden z ćwiczących trzyma RR wzniesione do przodu, natomiast drugi wykonuje przedmachy Pi L. nogą nad jego rękoma od zewnętrznej i wewnętrznej strony;
  2. Jeden z ćwiczących trzyma stopę odwiedzionej nogi partnera ustawionego bokiem do niego i wykonuje ostrożne wznosy;
  3. P.W. ćwiczący ustawieni przodem do siebie , jeden z nich w przysiadzie trzyma nogę partnera ułożoną na swoim barku i wykonuje powolne wstanie do pozycji wyjściowej;
  4. Ćwiczący w ustawieniu tyłem do siebie , trzymają się za ręce wzniesione do góry , jeden z nich wykonuje półprzysiad i w lekkim skłonie T w przód rozciąga partnera na plecach;
  5. Jeden z ćwiczących wykonuje siad prosty wznosząc RR w bok , natomiast drugi stojąc z tyłu opiera kolano o jego plecy i pociąga RR do tyłu;
  6. Współćwiczący wykonuje stanie na rękach , opiera podudzie na barkach partnera stojącego do niego tyłem i oboje łapią się za stawy skokowe. Ćwiczący stojący , wykonuje lekki skłon T w przód.

VI.ĆWICZENIA RÓWNOWAŻNE.

  1. oboje ćwiczący , w przysiadzie przodem do siebie , starają wytrącić się z równowagi, odpychając dłońmi;
  2. Ćwiczenie j.w. lecz w pozycji stojącej;
  3. Ćwiczący ustawieni prawym ( lewym ) bokiem do siebie w lekkim rozkroku, podają sobie rękę i opierają o siebie stopy. W powyższej pozycji pociągając się za ręce , starają się wytracić z równowagi.

VII.ĆWICZENIA ZWINNOŚCIOWO- AKROBATYCZNE.

  1. Przeskok rozkroczny przez partnera znajdującego się w opadzie T w przód i powrót na czworaka pomiędzy jego nogami;
  2. Przerzut w tył przez partnera znajdującego się w klęku podpartym
  3. Ćwiczący , trzymając się za stawy skokowe, wykonują łączone przewroty w przód z odbicia obunóż ( na miękkim podłożu );
  4. W ustawieniu tyłem do siebie, trzymając się za ręce wzniesione do góry, jeden z ćwiczących wykonuje opad tułowia w przód i przerzuca partnera o nogach ugiętych do ustawienia przodem do siebie.

VIII.ĆWICZENIA SKOCZNOŚCIOWE

  1. W ustawieniu przodem do siebie ćwiczący wykonują wyskok obunóż i klaśnięcie w dłonie;
  2. P.W. j.w- w wyskoku ćwiczący odpychają się klatkami piersiowymi od siebie;
  3. W ustawieniu bokiem do siebie , w podskoku ćwiczący odpychają się barkami od siebie;
  4. Jeden z ćwiczących wykonuje przejście z siadu rozkrocznego do siadu prostego , natomiast drugi wykonuje przeskoki nad jego nogami , do ustawienia wewnątrz lub na zewnątrz jego nóg;
  5. Stanie na rekach opierając dłonie na udach partnera znajdującego się w siadzie rozkrocznym i asekurującym współćwiczącego.
  6. Jeden z ćwiczących wykonuje klęk podparty , następnie chwyta współćwiczącego za podudzie i przechodzi do klęku prostego, drugi natomiast wykonuje przewrót w tył na plecach partnera przez stanie na rękach;
  7. Jeden z ćwiczących wykonuje skłon tułowia w przód i chwyta współćwiczącego za stawy skokowe , drugi natomiast wykonuje przewrót w przód na plecach partnera przez stanie na rekach.

Zródło: https://szkolnictwo.pl/index.php?id=PU9387

 

Ćwiczenia orientacji w przestrzennej                                07.04.2020

Zabawy z trzylatkami

1.Oglądanie i nazywanie części własnego ciała (zabawy z lustrem).
2. Nazywanie części ciała misia lub lalki.
3. Nazywanie części ciała postaci na ilustracji.
4. Prowokowanie dziecka do uzupełniania brakujących części postaci na ilustracji lub rysowanie pod jego dyktando.
5. Wdrażanie poprzez zabawy ruchowe do rozumienia pojęć: na, pod, za, obok, za mną, przede mną, przód, tył, do przodu, do tyłu.

U trzylatków należy kształtować świadomość schematu własnego ciała, zachęcać do współtworzenia schematu postaci człowieka za pomocą różnorodnych technik plastycznych, uświadamiać relacje pomiędzy własną osobą, a otoczeniem.

Zabawy z czterolatkami
1. Kształtowanie świadomości własnego ciała i schematu drugiej osoby (dotykanie, nazywanie, oglądanie w lustrze), uświadamianie zgodności stron względem osi pionowej ( po lewej stronie masz serduszko i to oczko jest po lewej stronie i to uszko jest po lewej stronie, itd.).
2. Zachęcanie do tworzenia coraz bardziej rozbudowanych schematów rysunku człowieka (konieczna słowna instrukcja).
3. Świadome poruszanie się w przestrzeni (zabawy typu: idź do przodu, cofnij się do tyłu, połóż przedmiot przed sobą, stań na krzesełku, połóż klocek pod stołem, itp.).
U czterolatków należy kształtować świadomość schematu własnego ciała i drugiej osoby, zachęcać do tworzenia rysunku postaci – wskazywać na detale, wdrażać do rozumienia i stosowania pojęć związanych z miejscem dziecka w przestrzeni i położeniem przedmiotów wokół niego.

Zabawy z pięciolatkami
1. Kształtowanie świadomości własnego ciała poprzez nazywanie części ciała i kierunków od jego osi: lewa – prawa, góra – dół, przód – tył.
2. Świadome przemieszczanie się w przestrzeni pod dyktando i próby nazywania przez dziecko kierunków, w których się porusza. Aby dziecku ułatwić zapamiętanie stron prawa – lewa, można –umieścić na rączce, którą najczęściej wybiera do rysowania, umowny znak.
3. Poznawanie schematu ciała drugiej osoby, przyjmowanie punktu widzenia tej osoby, określanie położenia przedmiotów w stosunku do sylwetki ciała drugiej osoby (np.: od Jasia do przodu, od Jasia w lewo, za Jasiem).
4. Porozumiewanie się z innymi za pomocą gestów i mimiki (opowiadania ruchowe, ilustrowanie gestami wierszy, opowiadań i piosenek).
U pięciolatków należy kształtować orientację kierunkową w schemacie własnego ciała i w schemacie drugiej osoby. Należy także wdrażać dzieci w tym wieku do ujmowania właściwych proporcji na rysunku oraz zachęcać do wykonywania prostych poleceń związanych z poruszaniem się w przestrzeni.

Zabawy z sześciolatkami
1. Słowne określanie kierunków w schemacie własnego ciała i w przestrzeni, w której dziecko się porusza lub przemieszcza przedmioty.
2. Słowne określanie miejsca w którym się znajduje dziecko lub inna osoba, ustalanie co widzi druga osoba w określonej sytuacji i porównywanie z własnym punktem widzenia.
3. Wytyczanie kierunków od obranego przedmiotu (na lewo od stołu, pod stołem, na prawo od drzwi, próby słownego określania drogi prowadzącej np.: z domu do najbliższego sklepu itp.).

  1. Orientowanie się na kartce papieru. Ustalenie gdzie jest góra kartki, prawy brzeg kartki, górny lewy róg kartki itp.).
    5. Wdrażanie do rysowania na kartce zgodnie z poleceniem.
    6. Zapoznanie ze sposobami przedstawiania przestrzeni na płaszczyźnie (mapa, plan, ilustracja).

U sześciolatków należy kształtować orientację kierunkową w schemacie ciała i w przestrzeni oraz wdrażać do pełnego rozumienia poleceń związanych z poruszaniem się w określonych kierunkach. Sześciolatki powinny określić miejsce drugiego człowieka w przestrzeni oraz miejsca przedmiotów względem własnej osoby i innych obiektów.

 

 

 

                       Ćwiczenia w domu ogólnorozwojowe i koordynacyjne

Witam kochane dzieci i Was dzielni rodzice. Zapraszam do ćwiczeń i wspólnej zabawy. Pamiętajcie o BHP i BEZPIECZEŃSTWIE. Pozdrawiam  Paweł Surówka

https://www.youtube.com/watch?v=ZvvewNwtu_c  ćwiczenia w domu z mamą lub tatą!!!!

https://www.youtube.com/watch?v=VNtWgtAf8Pc  w-f z mamą w domu

https://www.youtube.com/watch?v=SP2W1jIsmvs  ćwiczenia z liną

 

Zabawy i ćwiczenia z elementami Metody Ruchu Rozwijającego wg. W. Sherborne  06.04.2020r.

 

  1. Ćwiczenia kształtujące świadomość schematu ciała

– Przywitanie paluszkami, stopami – dziecko wita się z rodzicem stopami, palcami dotykając się wzajemnie.

– Wskazywanie za rodzicem swoich części ciała – pokaż swoje ręce, swoje ucho itp.

  1. Ćwiczenia kształtujące świadomość przestrzeni

– Jak najwyżej – rodzice i dziecko leżą na plecach na podłodze. Sięganie rękoma i nogami ,,do sufitu”, wyciąganie ich jak najwyżej, naśladowanie ruchem dłoni gestu wkręcanie żarówek.

Bączek – rodzice i dziecko siedzą na podłodze z nogami ugiętymi w kolanach i lekko uniesionymi. Odpychając się rękoma, każdy próbuje samodzielnie obracać się w miejscu wokół własnej osi.

Zabawa Raki – leżąc na plecach, z wyciągniętymi rękami za głowę odpychając się nogami, wszyscy przesuwają się na plecach po podłodze i próbują palcami ręki – szczypcami złapać inną poruszającą się w ten sposób osobę.

  1. Ćwiczenia oparte na relacji „z”

Lustro – rodzice i dziecko siedzą naprzeciwko siebie, dziecko wykonuje dowolne ruchy, gesty, wykorzystuje mimikę twarzy, rodzic naśladuje ruchy dziecka- zmiana ról.

Domki – rodzic w klęku podpartym, tworzy domek dla swojego dziecka. Dziecko wchodzi do domku (siada skulone pod rodzicem). Dziecko potem wychodzi spod domku, przechodzi między jego nogami i rękami.

Zabawa razem w parze – dziecko siedzi z rodzicem, trzymając się za ręce. Kładą się na brzuchu, następnie wstają trzymając się za ręce.

Bujanie dziecka w kocu.

Wycieczka – ciąganie dziecka w kocu- za ręce, na nogi, na zrolowanym kocu.

  1. Ćwiczenia rozwijające relacje „przeciwko”

Paczka – dziecko zwija się w kłębek na dywanie a dorosły próbuje je „rozwiązać” (zmiana ról).

Przepychanie – dziecko i dorosły siedzą na dywanie plecami do siebie i próbują się przepychać plecami.

Skała – dziecko próbuje przesunąć rodzica, następnie zmiana.

  1. Ćwiczenia oparte na relacji „razem”

Rowerek – dorosły i dziecko leżą na plecach, stopami opierają się o stopy partnera, kreślą wspólnie kółka w powietrzu, „jadą na rowerze”.

Kołyska – dorosły w siadzie rozkrocznym obejmuje dłońmi dziecko siedzące przed nim tyłem, kołyszą się na boki.

Piłowanie drewna – dziecko siedzi w rozkroku, zwrócone przodem, trzymając się za dłonie. Nogi dziecka znajdują się pod nogami rodzica. Następnie na przemian kładą się na plecach na podłodze, cały czas trzymając się za ręce.

Lustro – dziecko siedzi naprzeciw rodzica, zwrócone do niego przodem. Dorosły ,,rysuje” ręką w powietrzu różne figury np. jazdę samochodem, czytanie książki, dziecko zaś stara się jak najdokładniej naśladować ruchy dorosłego.

 

 

Ćwiczenia rozwijające ogólną sprawność fizyczną  02.04.2020r

 

1.Ćwiczenia lokomocyjne
– pełzanie i chód na czworakach
– przetaczanie wokół podłużnej osi ciała (z leżenia przodem, bokiem i tyłem )

– chody w przód na palcach z pomocą i samodzielnie
– chody w tył z pomocą i samodzielnie
– chody w bok ( z pomocą),

– obroty wokół podłużnej osi ciała ( w lewo, prawo)
– chód z tzw. omijaniem przeszkód (slalomy)

– zmiany pozycji z leżenia tyłem do siadu prostego i skulonego
– szybki marsz w miejscu, szybkie obroty

2.Ćwiczenia skoczne
– skoki w górę w miejscu
– próba przeskoku obunóż przez przeszkodę (np. pasek do spodni)
– próba przeskoku obunóż przez przeszkodę – poszerzenie przeszkody, np. chusta, itp.
– skoki obunóż na odległość, podskoki jednonóż na odległość
– seryjne podskoki obunóż w przód
– wieloskoki (z nogi na nogę)
– próba podskoku przy pomocy skakanki

  1. Ćwiczenia równoważne
    – przejścia wzdłuż linii
    –przejście bokiem wzdłuż linii
    –chody na palcach
    – wytrzymanie krótkotrwałe wspięcia na palcach (od 2-10 sekund)
    – stanie na jednej nodze (ok. 2-3 sekund)
  2. Różne
    – próba wyklaskiwania rytmu
    – próba chwytu liny
    – ćwiczenia oswajające z wodą, ochlapywanie
    – ćwiczenia koordynacyjne tzw. „pajacyk” (na raz podskok do rozkroku z klaśnięciem dłońmi nad głową, na dwa – podskokiem nogi złączyć z ramionami w dół)
    – próba wykonywanie przysiadów
    –„ rowerek” w leżeniu na plecach
    – w leżeniu tyłem wznosy i opuszczanie nóg
    – uczestnictwo w zabawach ruchowych ze śpiewem i tańcem

 

 

 

 

Gimnastyka korekcyjna odstające łopatki                           02.04.2020

 

  1. Dziecko kładzie się na brzuchu z wyciągniętymi przed siebie rękami. Wykonuje wznos łopatek jednocześnie ściągając ręce do boków tak, aby łokcie rozchodziły się na zewnątrz. Czoło trzyma tuż nad matą i nie zadziera głowy. Powrót do pozycji wyjściowej.
  2. Leżenie na brzuchu z rozstawionymi po bokach i ugiętymi rękami (ręce oparte na dłoniach). Dziecko odrywa klatkę od podłoża i przytrzymuje przez chwilę w największym spięciu w górze. Powrót do pozycji wyjściowej.
  3. Leżenie na plecach z trzymanym przed klatką hantlem lub małą butelką z wodą. Ręce powinny być lekko ugięte w stawie łokciowym. Należy powoli przenieść ciężar za głowę i wrócić do pozycji wyjściowej.
  4. Leżenie na brzuchu ze splecionymi rękami na karku, w tej pozycji dziecko odrywa łokcie z podłoża.
  5. Siad na krześle i ściągnięcie łopatek do tyłu i w dół. W tej pozycji dziecko wykonuj wznos i opad barków.
  6. Stanie w lekkim rozkroku z kijem. Przenoszenie ciężaru jak najdalej za głowę.
  7. Stanie w lekkim rozkroku z hantlami (dwie małe butelki z wodą) trzymanymi po obu stronach tułowia. Dziecko wykonuje unoszenie rąk do boków nad głowę.
  8. Stanie w lekkim rozkroku i wykonywanie krążenia barków w tył i w przód trzymając ręce luźno spoczywające po obu stronach tułowia.
  9. Siad na krześle z hantlem w dłoni. Dziecko przenosi go z możliwie jak najbardziej prostymi rękami za głowę.
  10. W pozycji stojącej lub siedzącej dziecko wykonuje ściąganie łopatek – do tyłu i w dół.

                             

 

Stopa płaska i koślawa

              Najczęstszą wadą stóp występującą u dzieci jest płaskostopie.
Płaskostopie to wada kończyn dolnych polegająca na obniżeniu łuków wysklepiających stopę. W warunkach prawidłowych stopa opiera się o podłoże trzema punktami: piętą, głową pierwszej i głową piątej kości śródstopia. Między tymi punktami przebiegają trzy główne łuki stopy: podłużny przyśrodkowy, podłużny boczny i poprzeczny przedni. Ich obniżenie prowadzi do płaskostopia.

http://www.edukacja.edux.pl/p-72-zestaw-cwiczen-dla-wad-stop-z-wykorzystaniem.php ćwiczenia

http://sp1rumia.fc.pl/publikacje/gim_korekcyjna.pdf  ćwiczenia

https://www.youtube.com/watch?v=F4XIxPQAEqA poradnik dla rodziców wady stop dzieci filmik

https://profesor.pl/mat/pd2/pd2_h_pawlak_030604_2.pdf ćwiczenia

 
Zakładka: Gimnastyka korekcyjna- Link:

 

Wspomaganie rozwoju motoryki dużej                              01.04.2020

 

  1. Naśladowanie zwierząt: na hasło „skaczące małpki” podskakujemy wesoło, kolejna zabawa to „idzie duży ciężki niedźwiedź” wtedy pokazujemy dziecku, jak stąpa taki zwierz, naśladowanie skoków zająca. Warto zwierzęta  dobrać do naszego dziecka, im bardziej lubi dane zwierzątko, tym chętniej będzie je naśladowało.
  2. Chodzenie po wyznaczonej trasie, np. kawałku sznurka czy skakance rozłożonej na podłodze.
  3. Energiczne szybkie wstawanie i siadanie na podłodze.
  4. Szybki i wolny marsz w miejscu (na zmianę).
  5. „Rowerek” w powietrzu, który dziecko wykonuje, leżąc na dywanie lub „nożyczki”,
  6. Pełzanie na brzuchu.
  7. Chodzenie do tyłu, do przodu, w bok na zmianę.
  8. Poruszanie wybraną częścią ciała, np. tylko nogą, ręką lub głową,
  9. Bieganie lub chodzenie pomiędzy rozrzuconymi piłkami czy maskotkami uczymy w ten sposób koordynować ruchy dziecka.
  10. Zabawy z elementami rytmicznych ruchów zmiennych obu ramion. Ruchy płynne, rytmiczne ruchy zmienne, naśladowanie ptaków, samolotów, „orły na śniegu” itp.
  11. Ćwiczenia na czworakach np. jestem psem, kotkiem, kurą – czyli naśladowanie chodu zwierząt.
  12. Omijanie przeszkód na czworakach.
  13. Skakanie w pozycji kucznej – jestem żabką.

 

 

 

Zachęcam Was kochani do ćwiczeń i wspólnej zabawy. Pamiętajcie w zdrowym ciele zdrowy duch. Pamiętajcie również o bhp asekuracji i bezpieczeństwie zabaw w domu. Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego.

Filmiki

https://www.youtube.com/watch?v=9iOLdoHhLpc trening fitness dla dzieci 1

https://www.youtube.com/watch?v=FacAJxiIzh4  cwiczenia dla dzieci z rodzicami

https://www.youtube.com/watch?v=3RVfgZk-VLs tory przeszkod w domu

https://www.youtube.com/watch?v=BEu1WLjOokY taniec krol lew

https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8 wycieczka do zoo gimnastyka

 

Ćwiczenia samoobsługi

Czynności samoobsługowe budują w dziecku istotę samodzielną. Samodzielność z kolei wynika z potrzeby bycia niezależnym w gromadzeniu i zdobywaniu doświadczeń życiowych oraz w podejmowaniu wyzwań związanych z pokonywaniem przeszkód.

https://www.youtube.com/watch?v=XJf0-_1aidI filmik

Samoobsługa to ważny krok rozwojowy

Dzieci w wieku przedszkolnym mierzą się z następującymi wyzwaniami rozwojowymi w zakresie samoobsługi:

  • wyrabianie nawyków samodzielności w spożywaniu posiłków, doskonalenie precyzyjnych ruchów ręki i umiejętności posługiwania się najpierw łyżką, a potem widelcem i nożem;
  • kształtowanie postawy dbania o czystość rąk, korzystania z mydła, wody i ręcznika, opanowanie techniki mycia rąk;
  • opanowanie sztuki ubierania się i rozbierania się, zakładania butów i wierzchniej odzieży, zakładania skarpetek, spodni, spódniczki, bluzki, zapinanie i odpinanie guzików, zamków, rzep, nauka wiązania sznurowadeł;
  • sprawne korzystanie z toalety, sygnalizowanie swoich potrzeb, wykorzystanie papieru toaletowego, umiejętność obsługi sedesu, kształtowanie nawyku mycia rąk po każdorazowej wizycie w ubikacji;
  • radzenie sobie w codziennych okolicznościach, np. w przypadku przeziębienia umiejętność korzystania z chusteczek higienicznych, w sytuacjach zabawowych potrzeba odkładania na miejsce zabawek, dbanie o porządek, doskonalenie umiejętności samodzielnego poruszania się po schodach z użyciem poręczy, itp.

Umiejętności samoobsługowe dziecka 3-letniego – maluch potrafi:

  • rozsunąć zamek w kurtce, rozpiąć ubranie zapięte na zatrzaski, włożyć skarpetki, rozpiąć duże guziki, zdjąć luźną bluzę wkładaną przez głowę i rozpięte części ubrania, włożyć półbuty z pomocą dorosłego, włożyć kurtkę lub bluzę rozpinaną z przodu, włożyć kapcie,
  • zamieszać łyżeczką w kubeczku, nadziać jedzenie na widelec i wziąć je do ust, 
  • zgłaszać potrzeby fizjologiczne, załatwić się do toalety i spuścić w niej wodę,
  • odkręcić kran i nalać wodę do kubka,
  • umyć ręce, nie mocząc ubrania, i wytrzeć je ręcznikiem,
  • stara się wyręczać dorosłych w prostych czynnościach, np. podaje różne przedmioty.

Umiejętności samoobsługowe dziecka 4-letniego – średniak potrafi:

  • samodzielnie zjeść posiłek, posługując się przy tym sprawnie łyżką i widelcem,
  • umyć samodzielnie twarz i ręce, 
  • włożyć przez głowę luźną bluzę, założyć spodnie, zapinać ubrania na zatrzaski, buty na przylepce, wkładać rękawiczki z jednym palcem,
  • wydmuchiwać nos w chusteczkę,
  • pełnić okazjonalne dyżury, pracując na rzecz innych.

Umiejętności samoobsługowe dziecka 5–6-letniego – starszak potrafi: 

  • płynnymi ruchami rąk umyć i wytrzeć twarz, ręce, umyć całe ciało w kąpieli, uczesać się, dać sobie radę w toalecie, starannie się wytrzeć, samodzielnie się umyć w kąpieli, 
  • nałożyć pastę na szczotkę i starannie umyć zęby, 
  • wytrzeć się po załatwieniu do toalety, 
  • rozpoznawać tył i przód ubrania, szybko i sprawnie się ubrać, zawiązać kokardkę, próbować rozpinać i zapinać niewidoczne guziki, włożyć bluzkę w spodnie lub w spódniczkę, przewlec pasek przez szlufki, zapiąć pasek, założyć i zapiąć buty na klamerkę, zawiązać szalik,
  • prawidłowo trzymać sztućce przy jedzeniu, próbować posługiwać się nożem.

https://www.wychowaniewprzedszkolu.com.pl/artykul/umiejetnosci-samoobslugowe

https://epedagogika.pl/profilaktyka-i-wychowanie/trudnosci-samoobslugowe-dzieci-w-wieku-przedszkolnym-jak-sobie-z-nimi-radzic-1901.html#

http://www.edukacja.edux.pl/p-25617-samodzielnosc-dziecka-w-wieku-przedszkolnym.php

 

Zabawy rozwijające integrację sensoryczną                       31.03.2020

  1. Turlanie

Turlanie w różnych kierunkach po dywanie. 

  1. Przepychanie i pchanie

 Na przykład przesuwanie pufy, krzesła albo kartonu. Potrzeba zaspokojenia tzw. czucia głębokiego jest silna . 

  1. Rzucanie do celu.

 Rzuty np. skarpetkami do kosza, zabawkami do kosza na zabawki itd.

  1. Chodzenie tyłem.

Świetna zabawa i też wspierająca integrację. Ale pomijając to – to doskonała aktywność także dla dorosłych – chodzenie tyłem jest mniej obciążające dla stawów, wspomaga koordynację i szybkość reakcji.

  1. Podskoki obunóż, na jednej nodze, przeskoki z nogi na nogę, skakanie wokół własnej osi.

6.Wyciąganie pościeli, ubrań z pralki, wkładanie pościeli, ubrań do pralki, rozwieszanie mokrego prania

Faktury, materiały, ugniatanie, wciskanie, wyciąganie. Pomoc w domu to nie tylko obowiązek, ale też świetne ćwiczenie sensoryczne w jednym.

  1. Klaskanie i wszystkie ręczne zabawy z palcami

Samo klaskanie może też być połączone z zabawami palcami – malowaniem na nich różnych buziek, zabawa „sroczka kaszkę ważyła”, różne wyliczanki itp.

  1. Kręcenie się na krześle obrotowym
  2. Rozpoznawanie, jakie rzeczy są w woreczku

Wystarczy poszewka na poduszkę, widelec, łyżkę, korek od mleka, kilka zabawek i zabawa gotowa.

  1. Zabawa w taczkę

Dziecko opiera dłonie o podłogę, a rodzic chwyta je za uda i prowadzi niczym taczkę.

  1. Gilgotki, masowanie, dotykanie, sprawdzanie, jaki dotyk dziecku najlepiej pasuje

 

 

10 zabaw ruchowych  rozwijających sferę motoryczną

  1. Koncert

Dziecko siedzi na podłodze, podparte z tyłu dłońmi. Nogi ma ugięte w kolanach. Unosi zgięte nogi i na hasło „bęben!” uderza (lekko!) piętami w podłogę, a na hasło „pianino!” „gra” na niej paluszkami stóp. Może wystukiwać rytm konkretnej piosenki, np. „Wlazł kotek na płotek”.

  1. Wyścig wielbłądów

Dziecko chodzi na czworakach, ale z wyprostowanymi nogami i wypiętą pupą, która wygląda jak wielbłądzi garb. Jeśli zwierzaków jest więcej, można urządzić wielbłądzie wyścigi. Dla utrudnienia odwzorujcie chód tego zwierzęcia (symetrycznie, czyli najpierw przestawcie lewą rękę i nogę, a później prawą rękę i nogę).

  1. Wyścig raków

Dziecko opiera się na rękach i nogach (brzuchem do góry), unosi biodra i wędruje w tej pozycji.

  1. Zabawa w basen

Dziecko leży na podłodze na brzuchu i „pływa” żabką (ale używa tylko rąk).

  1. Tango

Rodzic stoi twarzą do smyka i trzyma go za ręce. Malec staje na twoich stopach i tak tańczycie.

  1. Lustro

Siadacie po turecku naprzeciwko siebie. Dziecko naśladuje wszystkie twoje ruchy („wkręcasz żarówki”, kiwasz na boki głową, rysujesz w powietrzu kółka rękami). A potem zmiana ról – ty naśladujesz malucha. Zabawę można sobie urozmaicić robieniem głupich min: róbcie ryjek, uśmiechajcie się szeroko, wystawiajcie język itd. To świetne ćwiczenia mięśni twarzy – sprzyjają wymowie.

  1. Szczeniaczek

Rodzic stoi  w szerokim rozkroku, a malec biega na czworakach wokół twoich nóg, wykonując ósemki (i oczywiście – szczekając albo popiskując jak mały piesek).

 

 

  1. Modelka

Na podłodze rozciągnijcie skakankę lub sznurek (możecie też wykorzystać np. krawędź dywanu). Dziecko idzie (plecy proste, głowa wysoko, krok pełen godności) wzdłuż linii, stawiając stopy na krzyż, niczym modelka na wybiegu.

  1. Zabawa z piłką

 

Malec w pozycji na czworakach uderza piłkę czołem i stara się nią trafić do bramki (można ją wyznaczyć za pomocą kręgli, klocków, poduszek itd.). Licz, ile bramek tak zdobędzie.

  1. Tresowany lew

Trzymasz hula – hoop, a dziecko przez nie przechodzi niczym cyrkowy lew przez płonącą obręcz. Przy każdym kolejnym ćwiczeniu możesz unosić hula – hoop nieco wyżej. Ale lew musi ryczeć! Głośno!

 

Zachęcam wszystkich rodziców do wykonywania ćwiczeń wspólnie z dziećmi.

 

Gimnastyka ogólnorozwojowa , wzmacnianie dużych grup mięśniowych

Ćwiczenia z wykorzystaniem szarf (w zastępstwie można użyć chustę, szalik)

  1. Pozycja stojąca

– Dziecko trzymając szarfę przed sobą wykonuje skłony,

– Trzymając szarfę nad głową wykonuje skręty w prawo i lewo,

– Dziecko wykonuje skłony w bok, szarfę trzyma w wyprostowanych w górze rękach,

– Przechodzenie na stojąco przez szarfę trzymaną w rękach przed sobą,

– Przekładanie szarfy nad głową, z prawej ręki do lewej,

– Przekładanie szarfy raz pod jednym, raz pod drugim kolanem (kolano wysoko do góry, proszę zwrócić uwagę na proste plecy),

– Trzymając szarfę za końce, na dole, dziecko unosi przed sobą  ręce do góry (nad głowę) i na dół,

– Dziecko rzuca szarfę w górę i łapie najpierw oburącz, potem prawą ręką, następnie lewą (na przemian). Ćwiczenie można wykonywać najpierw w miejscu, potem w ruchu.

– Dziecko przeplata szarfę z dołu do góry, potem odwrotnie z góry do dołu.

–  Dziecko przeskakuje przez szarfę leżącą przed nim. Najpierw skok do przodu i do tyłu, w bok- obunóż, jednonóż (po 2 razy).

– Dziecko trzyma szarfa w rękach za plecami z dołu i z góry – naśladowanie ruchu „wycierania pleców ręcznikiem”,

  1. Pozycja siedząca

– Dziecko w siadzie klęcznym, podnosi szarfę w górę, wykonuje skłon w przód sięgając jak najdalej, a następnie przechodzi do siadu,

–  Dziecko w siadzie klęcznym z ramionami  wyprostowanymi w górę, szarfa trzymana za końce. Dziecko wykonuje  skłony boczne.

–  Dziecko w siadzie ugiętym, ręce oparte na podłodze z tyłu,  próbuje chwycić stopami szarfę znajdującą się na podłodze i unieść nogi  do góry.

  1. Pozycja leżąca

–  Dziecko leży przodem, trzyma szarfę oburącz i unosi w górę, zatrzymanie, powrót do pozycji wyjściowej.
– Dziecko leży tyłem, szarfę trzyma w stopach. Unosi nogi  w górę i przekłada szarfę do rąk, opuszcza ręce i nogi (po 4 – 5razy)

–  Dziecko leży przodem, naprężona szarfa trzymana w dłoniach, ramiona wyprostowane w przód – unoszenie ramion z tułowiem ponad podłogę.

Proszę wszystkie ćwiczenia wykonywać wspólnie z dzieckiem.

 

   

   

Ćwiczenia i zabawy oddechowe stanowią ważny element w terapii logopedycznej dziecka. Oddychanie to czynność fizjologiczna niezbędna do życia i prawidłowego mówienia. Nieprawidłowy oddech wpływa niekorzystanie na wymowę.

Ćwiczenia oddechowe należy rozpocząć od ćwiczeń łatwych, w czasie których dziecko bawi się oddechem. Stopniowo przechodzimy do ćwiczeń trudniejszych, które można połączyć z elementami gimnastyki lub ćwiczeniami fonacyjnymi.

Ćwiczenia oddechowe powinno się wykonywać systematycznie, najlepiej raz lub dwa razy w ciągu dnia po kilka minut, wykorzystując różne formy aktywności.

 

Zestaw ćwiczeń i zabaw usprawniających oddech

  • Nadymanie buzi i przepychanie powietrza w zamkniętej buzi
  • Dmuchanie baniek mydlanych
  • Wąchanie kwiatów – wdech i wydech nosem
  • Przenoszenie słomką skrawków papieru, kawałków gąbki, papierowych kółek do pojemniczka, pudełka itp.
  • Dmuchanie przez słomkę do kubka z wodą (wywoływanie burzy)
  • Dmuchanie na waciki, piłeczki tenisowe, skrawki papieru położone na płaskiej powierzchni
  • Dmuchanie na lekkie przedmioty – piórka, waciki, papierki od cukierków, suche liście, paski lub postacie z papieru zawieszone na nitkach
  • Zdmuchiwanie płomienia świecy (stopniowe zwiększanie odległości)
  • Dmuchanie (wprawianie w ruch) wiatraczków
  • Nadmuchiwanie balonika
  • Dmuchanie w balonik, żeby nie opadł na podłogę
  • Dmuchanie na papierowe łódki lub styropianowe zabawki na powierzchni wody
  • Duży i powolny wdech nosem i powolny wydech ustami
  • Wdech z unoszeniem ramion do góry, wydech z opadaniem ramion
  • Chuchanie na „zmarznięte” ręce, na gorącą zupę.
  • Zabawy ortofoniczne naśladujące głosy zwierząt np. : syczenie węża, szczekanie psa
  • Naśladowanie śmiechu ludzi: HA HA HA, HU HU HU, HE HE HE, HI HI HI
  • Huśtanie ulubionej zabawki – na brzuch leżącego dziecka kładziemy zabawkę; w czasie wdechu zabawka unosi się do góry, przy wydechu opada
  • Dziecko w siadzie skrzyżnym robi wdech w pozycji wyprostowanej, wydech przy skłonie w przód

 

Ćwiczenia oddechowe z przyborami

  • Nadmuchiwanie zgniecionej butelki lub balonu poprzedzone głębokim wdechem.
  • Wydmuchiwanie powietrza poprzez słomkę do szklanki z wodą, wywołując „bulgotanie” wody w szklance.
  • Oddychanie z książką umieszczoną na brzuchu – wdech wykonywany nosem prowadzi do uniesienia książki, a wydech do obniżenia.
  • Ćwiczenie z kartką papieru, należy umieścić kartkę papieru na ścianie – podczas wdechu należy kartkę utrzymywać dłońmi, a podczas wydechu ustami należy próbować utrzymać strumieniem powietrza kartkę na ścianie.
  • Ćwiczenia oporowe z wykorzystaniem trenażera z kulkami

https://pedagogika-specjalna.edu.pl/logopedia/cwiczenia-oddechowe-zestaw-zabaw/

https://fizjoplaner.pl/cwiczenia-oddechowe.html

         

 

  Gry i zabawy ruchowe a rodzina

Czy wiesz, że…

Gry i zabawy ruchowe odgrywają kluczową rolę w prawidłowym rozwoju psychofizycznym dzieci. W wychowaniu do aktywności ruchowej we wczesnym dzieciństwie nieoceniony wpływ mają rodzice. Jest to pierwsze środowisko socjalizacji, wprowadzające dziecko w świat szeroko pojętej aktywności fizycznej.

Poprzez gry i zabawy ruchowe kształtujemy nie tylko aktywność fizyczną dzieci, ale także stymulujemy rozwój psychiczny oraz przygotowujemy do życia w społeczeństwie.

ogólnorozwojowe dla dzieci filmiki

https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w  ćwiczenia ruchowe z Pipi Ponczoszanką

https://www.youtube.com/watch?v=hrk7sMV38ec profilaktyka wad postawy wyprostuj się

https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8 wycieczka do zoo

https://www.youtube.com/watch?v=S5TFdKc6TB4 zabawa na ziemi zostaję

https://www.youtube.com/watch?v=j4EiXelSTkI zabawy z poduszkami

https://www.youtube.com/watch?v=0ih61-uU-zk równowaga

https://www.youtube.com/watch?v=IrbKAybwi2g z pilka do tenisa

https://www.youtube.com/watch?v=FhGvyW-jUbE wzmocnienie rąk

https://www.youtube.com/watch?v=WJR6IuHixYk trzymaj się prosto!!!!

 

Prawidłowa postawa

Postawa prawidłowa charakteryzuje się symetrią o odpowiednio ukształtowanych krzywiznach kręgosłupa i utrzymywana jest w minimalnym napięciu mięśniowym i nerwowym. Aby postawa była uznana za prawidłową muszą być spełnione odpowiednie warunki, które obserwujemy oglądając sylwetkę w trzech pozycjach. Patrząc z przodu zwracamy uwagę na:

-proste ustawienie głowy, czy nie jest skręcona, pochylona, oczy muszą znajdować się na tym samym poziomie równolegle do podłoża (A)

-proste ustawienie barków (B)

-ten sam poziom szczytów talerzy biodrowych, obserwujemy czy tzw. kąty talii są równe (C)

-ten sam poziom ustawienia kolców biodrowych przednich górnych (D)

-tę samą wysokość szczytów krętarzy większych (E)

– równoległe ułożenie górnych krawędzi linii rzepek (F)

– jednakowy poziom ustawienia kostek (G)

Powyższe elementy badamy wyznaczając pion, który przebiega od szczytu głowy przez czubek nosa i bródki, mostek, środek spojenia łonowego i kończy się między kostkami bocznymi. Wszystkie linie przebiegające prostopadle do pionu powinny znajdować się na tym samym poziomie równolegle do siebie i podłoża. W pozycji tej zwracamy uwagę na kończyny górne; szukamy różnicy w długości, obecności rotacji oraz kończyny dolne, czy nie występuje koślawość, szpotawość kolan i stóp, rotacje i czy prawidłowo wysklepione są stopy.

Obserwując sylwetkę z tyłu oceniamy:

-płatki uszu, powinny znajdować się na tym samym poziomie (A)

-barki, w jednej linii (B)

-kąty dolne łopatek równolegle do podłoża na tym samym poziomie (C)

-szczyty talerzy biodrowych na tej samej wysokości (D)

-linie pośladkowe, symetryczne w jednej linii (E)

-doły podkolanowe powinny być równe (F)

-kostki boczne, musza być na tym samym poziomie (G).

Oglądając postawę z boku oceniamy:

-ustawienie głowy, czy nie jest nadmiernie wysunięta w przód (A)

-ułożenie barków, czy nie występuje protrakcja (wysunięcie w przód) (B)

-brzuch, powinien być płaski, niewystający (C)

-głębokość lordozy lędźwiowej (D)

-głębokość kifozy piersiowej, oraz łopatki (czy nie wystają) (E)

 https://fizjoterapiadzieci.com/prawidlowa-postawa-ciala/

https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8 filmik gimnastyka korekcyjna postawa

 

  

 

 

Gimnastyka ogólnorozwojowa , wzmacnianie dużych grup mięśniowych

Ćwiczenia z wykorzystaniem szarf (w zastępstwie można użyć chustę, szalik)

  1. Pozycja stojąca

– Dziecko trzymając szarfę przed sobą wykonuje skłony,

– Trzymając szarfę nad głową wykonuje skręty w prawo i lewo,

– Dziecko wykonuje skłony w bok, szarfę trzyma w wyprostowanych w górze rękach,

– Przechodzenie na stojąco przez szarfę trzymaną w rękach przed sobą,

– Przekładanie szarfy nad głową, z prawej ręki do lewej,

– Przekładanie szarfy raz pod jednym, raz pod drugim kolanem (kolano wysoko do góry, proszę zwrócić uwagę na proste plecy),

– Trzymając szarfę za końce, na dole, dziecko unosi przed sobą  ręce do góry (nad głowę) i na dół,

– Dziecko rzuca szarfę w górę i łapie najpierw oburącz, potem prawą ręką, następnie lewą (na przemian). Ćwiczenie można wykonywać najpierw w miejscu, potem w ruchu.

– Dziecko przeplata szarfę z dołu do góry, potem odwrotnie z góry do dołu.

–  Dziecko przeskakuje przez szarfę leżącą przed nim. Najpierw skok do przodu i do tyłu, w bok- obunóż, jednonóż (po 2 razy).

– Dziecko trzyma szarfa w rękach za plecami z dołu i z góry – naśladowanie ruchu „wycierania pleców ręcznikiem”,

  1. Pozycja siedząca

– Dziecko w siadzie klęcznym, podnosi szarfę w górę, wykonuje skłon w przód sięgając jak najdalej, a następnie przechodzi do siadu,

–  Dziecko w siadzie klęcznym z ramionami  wyprostowanymi w górę, szarfa trzymana za końce. Dziecko wykonuje  skłony boczne.

–  Dziecko w siadzie ugiętym, ręce oparte na podłodze z tyłu,  próbuje chwycić stopami szarfę znajdującą się na podłodze i unieść nogi  do góry.

  1. Pozycja leżąca

–  Dziecko leży przodem, trzyma szarfę oburącz i unosi w górę, zatrzymanie, powrót do pozycji wyjściowej.
– Dziecko leży tyłem, szarfę trzyma w stopach. Unosi nogi  w górę i przekłada szarfę do rąk, opuszcza ręce i nogi (po 4 – 5razy)

–  Dziecko leży przodem, naprężona szarfa trzymana w dłoniach, ramiona wyprostowane w przód – unoszenie ramion z tułowiem ponad podłogę.

Proszę wszystkie ćwiczenia wykonywać wspólnie z dzieckiem.

 

 

Ćwiczenia ruchów naprzemiennych oraz ćwiczenia na przekraczanie linii środkowej ciała ( elem. metody Dennisona)

  1. Ćwiczenia ruchów naprzemiennych

– Krzyżowanie wyprostowanych ramion przed klatką piersiową tak, aby na zmianę wyżej była ręka lewa potem prawa.

– Dotykanie lewą dłonią prawego łokcia i odwrotnie ,

– Dotykanie lewą dłonią prawego ucha i odwrotnie,

– Dotykanie lewą dłonią prawego kolana i odwrotnie,

– Dotykanie lewym łokciem prawego kolana i odwrotnie,

– Dotykanie na przemian rękami przeciwległych kolan,

– Podskoki naprzemienne raz na jednej nodze raz na drugiej,

– Klepnięcie, sięganie prawą ręką uniesionej z tyłu raz lewej, raz prawej stopy,

  1. Ćwiczenia na przekroczenie linii środka.

Leniwe ósemki – stojąc, dziecko wyciąga przed siebie lewą rękę, zaciskając pięść, a kciuk kieruje do góry, rysuje kciukiem w powietrzu znak „położonej ósemki” wodząc oczami za ręką –głowa jest nieruchoma. Ruch zaczyna zawsze w lewo do góry. To samo powtarza prawą ręką, a potem obiema jednocześnie.

Motyl na suficie -dziecko podnosi do góry głowę. Nosem na suficie kreśli leżące ósemki.

Kołyska –  dziecko siada na podłodze, dłonie opiera za sobą na podłodze, odchyla się do tyłu opierając na rękach .Nogi zgina w kolanach i podnosi stopy do góry.  Masując biodra i tylną część ud – kołysze się tam i z powrotem,

Rowerek – dziecko podnosi ręce i głowę do góry, obejmuje głowę dłońmi i podtrzymuje ją. Prawym łokciem dotyka  lewego kolana, potem lewym łokciem prawego kolana, itd. Oddycha rytmicznie.

Rysowanie symbolu X – w pozycji siedzącej lub stojącej dziecko wykonuje X równocześnie dwiema rękami w powietrzu lub na papierze. Rysuje od góry w dół, krzyżując ręce i zmieniając ich pozycję, tj. najpierw prawą ręką nad lewą, a potem odwrotnie.

Krążenie szyją – w pozycji siedzącej należy rozluźnić mięśnie szyi, głowę bardzo wolno przetoczyć do dołu, zataczać głową od jednego do drugiego obojczyka, miarowo oddychając (na wydechu). – Rysowanie Oburącz – rysowanie obiema rękami równocześnie linii, figur, kształtów, z których każda rysowana jedną ręką jest zwierciadlanym odbiciem drugiej, rysowanej w tym samym czasie drugą ręką.

  1. Ćwiczenie relaksacyjne

Aniołki – siad skrzyżny, ręce luźno. Wdech – ręce bokiem do góry,  wydech – ręce bokiem w dół ( powtórzyć kilka razy).

Proszę o wykonywanie ćwiczeń wspólnie z dzieckiem.

 

Wybrane zabawy i ćwiczenia  z elementami metody Ruchu Rozwijającego wg. Weroniki Sherborne.

1.Ćwiczenie na przywitanie.

– Przywitanie paluszkami, stopami – dziecko wita się z rodzicem stopami, palcami dotykając się wzajemnie.

  1. Ćwiczenia kształtujące świadomość schematu ciała.
    • „Bajka o moim ciele” –dziecko i rodzic znajdują się w pozycji siedzącej i nazywają różne części ciała i jednocześnie wykonując konkretny ruch:
    – poznajemy swoje rączki,
    – rączki witają się z nóżkami, dotykamy swoje stopy,
    – paluszki spacerują dalej i spotykają kolanka,
    – po kolankach mamy brzuszek, głaszczemy i masujemy,
    – idą paluszki dalej i witają się z szyjką, kręcimy szyjką raz w jedną, raz w drugą stronę,
    – po szyi poznają paluszki buźkę, dotykają oczka, nos – liczą dziurki w nosie, dotykają brodę,
    – paluszki –głaszczą włosy i spotykają uszy, liczą uszy.
    – poprawianie fryzury.• „Lustro” – dziecko i rodzic siedzą naprzeciwko siebie: jedno wykonuje dowolne ruchy, gesty, drugie naśladuje jego ruchy.
    • ,,Koncert – gra na plecach” –rodzic klęczy na podłodze obok leżącego dziecka (dziecko leży na brzuchu na podłodze). Rodzic klęczący gra palcami na plecach dziecka. Najpierw lekko uderzając opuszkami palców, potem coraz mocniej, a następnie kantami dłoni, pięściami i całymi dłońmi. W trakcie wykonywania ćwiczeń należy zmieniać siłę i ryty uderzeń. Po chwili należy dokonać zmiany ról.3. Ćwiczenia kształtujące świadomość przestrzeni.
    – Zabawa ,,Jak najwyżej’. Rodzic razem z dzieckiem leży na plecach na podłodze. Sięganie rękoma i nogami ,, do sufitu”, wyciąganie ich jak najwyżej, naśladowanie ruchem dłoni gestu wkręcanie żarówek.
    –  Zabawa pt. ,,Baczek”. Rodzic i dziecko siedzą na podłodze z nogami ugiętymi w kolanach i lekko uniesionymi. Odpychając się rękoma, każdy próbuje samodzielnie obracać się w miejscu wokół własnej osi.4. Ćwiczenia oparte na relacji ,,z” (relacji opiekuńczej).
    –  „Naleśnik”- zawijanie dziecka w koc i toczymy po podłodze.
    – ,,Wycieczka” – rodzic stoi przed leżącym na plecach dzieckiem z ramionami wyciągniętymi w tył ( za głową). Rodzic  przytrzymuje dziecko za nogi na wysokości kostek, lekko przeciąga je w różnych kierunkach. Tą zabawę można powtórzyć trzymając dziecko za dłonie i nadgarstki.5. Ćwiczenia rozwijające relacje ,,przeciwko’ (relacje mocy i energii).
    – „Przepychanki” – dziecko i rodzic siedzą na podłodze plecami do siebie i próbują się przepychać.
    – „Paczka” – dziecko siedzi skulone na podłodze, rodzic klęcząc naprzeciwko, próbuje go rozpakować, następnie zmiana ról.

-„ Skała”- dziecko klęka na kolanach podpierając się rękami, rodzic usiłuje przewrócić skałę.

Ćwiczenia relaksujące „Rak”
Idzie, idzie rak
Dziecko i rodzic zwrócone do siebie twarzą. Spacerujemy palcami: kciukiem i wskazującym po ręce dziecka.
Czasem naprzód, czasem wspak.
Odpowiednio zmieniając kierunek ruchu.
Idzie rak nieborak,
Spacerujemy jak na początku,
Jak uszczypnie, będzie znak.
Delikatnie i z humorem naśladujemy szczypanie.

6. Ćwiczenia oparte na relacji ,,razem” (relacji partnerskiej).
– ,,Piłowanie drewna” –  Dziecko i rodzic siedzą w rozkroku, zwrócone przodem, trzymając się za dłonie. Nogi dziecka znajdują się pod nogami rodzica. Następnie na przemian kładą się na plecach na podłodze, cały czas trzymając się za ręce.
–  „Rowerek”- dziecko i rodzic  leżą na plecach na podłodze z nogami uniesionymi w górę i ugiętymi kolanami. Dziecko leży tak, aby jego stopa była oparta o stopy rodzica. Następnie wspólnie wykonują tzw. rowerek. Prowadzący powtarza rymowankę, różnicuje tempo:
„Jedzie Radek na rowerze,
a pan Romek na skuterze.
Raz, dwa, trzy,
jedz i ty”.
–  „Prowadzenie ślepca”- rodzic trzyma dziecko, (które ma zamknięte oczy) i prowadzi je (zmiana ról).

 

Zabawy i ćwiczenia rozwijające orientację  przestrzenną.          

Przebieg:

Poznawanie swojego ciała

Dziecko pokazuje i nazywa poszczególne części ciała, dotyka ich, porusza wskazaną częścią ciała np. „poruszam głową, poruszam oczami, poruszam buzią…”

Zabawy przed lustrem

Dziecko ogląda swój wizerunek w lustrze, pokazuje i nazywa części ciała, rusza poszczególnymi częściami ciała, naśladuje i pokazuje miny w lustrze (dowolne miny lub związane z emocjami np. jestem wesoły, jestem smutny, jestem zły).

Powitanie częściami ciała

Dziecko wita się z rodzicem poszczególnymi częściami ciała zgodnie z poleceniami np. „podajcie sobie prawe ręce, dotknijcie się lewymi kolanami, poklepcie się po lewym ramieniu”.

Zabawa ruchowa „Owoce”

Wokół dziecka na podłodze rozkładamy różne owoce. Dziecko określa położenie tych owoców względem swojej osoby. Pytamy np. Gdzie leży jabłko? Gdzie jest banan? Gdzie leży gruszka?

Zabawa ruchowa z piłką

Rodzic  wydaje dziecku polecenia np.:

– stań za piłką

– stań przed piłką

– stań obok piłki

– podnieś piłkę do góry

– połóż piłkę na podłodze

– podnieś piłkę z podłogi

– rzuć piłkę do mnie.

Zabawa z masą solną

Pomoce: masa solna, dwie tacki, ryż lub inne materiały do ozdabiania.

Dziecko formuje na dwóch tackach dwa duże koła z masy solnej. Na jednej tacce odciska prawą dłoń, a na drugiej lewą. Odciśnięte dłonie ozdabia wg własnego pomysłu.

Umieszczanie przedmiotów wg instrukcji

Gromadzimy różne przedmioty i rozkładamy w pokoju, np. jabłko na krześle, piłkę pod stołem, klocek na komodzie, zegarek obok szafy. Dziecko odpowiada na pytanie, gdzie są umieszczone poszczególne przedmioty.

Umieszczanie przedmiotów wg instrukcji

Zadaniem dziecka jest ułożenie klocków wg poleceń rodzica. Np. połóż żółty klocek przed sobą, z prawej strony żółtego klocka połóż zielony klocek. Na zielonym klocku połóż czerwony klocek itd.

Zabawa ruchowa

Dziecko wykonuje polecenia nauczyciela, np.

– stań na środku dywanu

– stań obok mnie

– stań za mną

– stań obok mnie, po prawej stronie

Chodzenie „pod dyktando”

Dorosły stoi obok dziecka i wydaje polecenia: „idź dwa kroki w prawo…, teraz trzy kroki do przodu…, dwa kroki do tyłu…, pięć kroków w lewo…”

 

          

 

Zabawy i ćwiczenia korekcyjne dla dzieci z wadami postawy (stopa płasko –koślawa)

Przebieg:

  1. „Żuraw”– Dziecko chodzi po pokoju z wysoko uniesionymi kolanami i maksymalnie zgiętymi stopami (obciągniętymi stopami), naśladują polujące żurawie.
  2. „Granie na bębenku”– Dziecko siedzi w siadzie ugiętym ze stopami opartymi o podłogę. Na hasło „gramy” podnosi pięty do góry (zgina podeszwowo stopy) i uderzając lekko palcami, naśladuje granie na bębenku.
  3. „Zbuduj zamek z klocków”-Dziecko siedzi w siadzie ugiętym, zadaniem dziecka jest zbudowanie za pomocą stóp dowolnego zamku z leżących obok rozrzuconych klocków. Można określić czas trwania -podczas trwania piosenki, której akurat się uczymy.
  4. „Bicie brawa stopami” -Leżenie na plecach, ręce odsunięte w bok, dziecko unosi ugięte nogi i rozchyla na boki kolana, stopy zwraca podeszwami do siebie i „bije brawo”.
  5. „Odkurzacze”-Dziecko naśladuje robienie porządków. Odkurzaczem, czyli palcami stóp zbiera rzeczy leżące obok nich (mogą to być kapsle, kasztany, korale, woreczki, klocki, maskotki, skarpetki) każde do innego pojemnika.
  6. „Mycie się”  – dbając o higienę, dziecko przystępuje do mycia całego ciała za pomocą stóp (stopy to mydło).
  7. „Wycieranie się po myciu”–Dziecko po dokładnym umyciu się, przystępuje do wycierania, używając stóp jako ręcznika. Następnie zmiana nóg.
  8. „Chód baletnicy”-Dziecko maszeruje po sali z maksymalnie zgiętymi podeszwowo stopami. Palce jako pierwsze dotykają podłogi.
  9. „Czytanie gazety”-Dziecko siedzi na podłodze, przed nim leży rozłożona gazeta, ulotka. Na znak prowadzącego stara się rozłożyć, a następnie złożyć gazetę palcami stóp.
  10. „Rozrywanie gazety”-Dziecko siedzi na podłodze, przed nim leży gazeta, zadaniem dziecka jest rozerwanie gazety na kawałki palcami stóp.
  11. „Zbieranie śmieci”-Dziecko chodzi po sali i zbiera palcami stóp wszystkie leżące kawałki gazety i wrzuca je do wcześniej przygotowanego pudełka.
  12. „Chorągiewki”– Dziecko siedzi w siadzie podpartym, palcami stopy chwyta szarfę (może być skarpetka lub kawałek materiału) i kładzie się na plecach. Nie poruszając szarfy unosi wysoko nogę i macha nią jak chorągiewką. Można robić zmiany: prawa, lewa noga. Można ćwiczyć równocześnie obie nogi.
  13. „Schowaj szarfę”– Dziecko siedzi w siadzie podpartym, przed nim leży szarfa, palcami stóp chwyta szarfę i podciąga kawałek pod podeszwę, następnie chwyta kolejny kawałek i robi to tak długo, aż zostanie „połknięta”. Pięt nie wolno w tym czasie odrywać od podłogi, ani też ich przesuwać!.
  14. „Pożegnanie części ciała” -Dziecko siedzi prosto (najlepiej przy ścianie). Dziecko obejmuje stopę rękoma tak, aby podeszwa była zwrócona do środka i aby można się było w niej przeglądać (kostka wewnętrzna ma być schowana). Powoli, nie szarpiąc nogi, dziecko dotyka palcami stopy kolejno brody, nosa, czoła, uszu i barków. Ćwiczymy na przemian, raz jedna nogą, potem drugą.
  15. Skłony –Dziecko w pozycji stojącej (stopy złączone) wykonuje skłony dotykając palcami rąk do stóp (kończyny dolne powinny być wyprostowane w stawach kolanowych).

 

 

 

          Ćwiczenia schematu ciała i orientacji przestrzennej

 

Schemat ciała, to tożsamość fizyczna, którą odczuwa każdy człowiek. Jest to zdolność czucia własnego ciała, ruchów wykonywanych przez nie w przestrzeni i poczucie, że wszystkie części ciała przynależą o jednej całości. Tożsamość ta zaczyna budować się we wczesnym dzieciństwie. Początkowo aktywność fizyczna dziecka opiera się na odruchach pierwotnych. Działają one już przed narodzinami oraz będą ważne do około 6-12 miesiąca życia. Obecność odruchów pierwotnych jako stereotypowych reakcji organizmu na bodziec, pozwala rozpocząć budowanie schematu własnego ciała. Wraz z wygaszaniem odruchów pierwotnych pojawiają się celowe reakcje ruchowe. Część specjalistów, w oparciu o badania naukowe wskazuje, że już dwumiesięczne niemowlę rozwija świadomość własnych zdolności fizycznych i wykorzystuje je do poznawania świata oraz do komunikowania się z nim.

Orientacja przestrzenna – czynność psychiczna, ściśle powiązana z spostrzeganiem, która przejawia się jako proces uświadomienia położenia ciała. Dużą rolę w kształtowaniu orientacji przestrzennej mają receptory grawitacyjne oraz narząd wzroku. Wikipedia 

http://www.mamswojswiat.pl/artykuly/przykladowe-cwiczenia-rozwijajace-schemat-wlasnego-ciala

http://poradnia-gorlice.pl/wskazowki-do-pracy/cwiczenia-rozwijajace-orientacje-przestrzenna/

https://www.45minut.pl/publikacje/29326/

https://www.wychowaniewprzedszkolu.com.pl/artykul/orientacja-przestrzenna

https://www.dzieckokreatywne.pl/2018/09/20/czym-jest-schemat-ciala/

https://www.youtube.com/watch?v=mO03jLcA2XM piosenka filmik

https://www.youtube.com/watch?v=30BVfTvlsrE piosenka głowa ramiona kolana piety

https://www.youtube.com/watch?v=x7Wc4Rj22jI piosenka schemat ciała

 

Zabawy z elementami integracji sensorycznej

 

Układ dotykowy:

  1. „Dotykowe pudełko”:

Proszę o znalezienie pudełka po butach lub poszewkę na poduszkę, należy umieścić w środku różne przedmioty, po czym poprosić dziecko, by wkładając rękę do pudełka spróbowało zgadnąć, jakiego przedmiotu dotyka.

  1. Zabawa podczas kąpieli:

Proszę o zachęcanie dziecka do używania podczas kąpieli różnych rodzajów gąbek, mydeł i ręczników. Zaproponuj maluchowi myjki o różnych fakturach, gąbki o odmiennych kształtach, można też dodać do kąpieli odrobinę krochmalu z mąki ziemniaczanej.

  1. „Naleśnik”:

Proszę ciasno zrolować dziecko w koc, bawiąc się w smarowanie i zawijanie naleśnika.

  1. Nowe smaki:

Proszę o zachęcanie dziecka do próbowania nowych potraw, o różnych smakach i konsystencji.

5.Masażyki z kolczastymi piłeczkami

Proszę wspólnie z dzieckiem masować delikatnie poszczególne części ciała (ręce, nogi, plecy, brzuch..)

  1. Zabawy sensoryczne

Proszę proponować dziecku różne rozwiązania: ciastolinę, piankolinę, galaretki, piasek kinetyczny, lód itp. (w Internecie dostępnych jest wiele przepisów na przeróżne masy, warto poszukać czegoś, co przypadnie dziecku do gustu)

Układ przedsionkowy (odpowiedzialny m.in. za ruch i równowagę, napięcie mięśniowe, koordynację):

7. Skakanie na piłce:

Wspólna zabawy na dużej nadmuchiwanej piłce, na której dziecko będzie mogło usiąść i skakać.

8. Tor przeszkód:

Proszę o wspólne stworzenie toru przeszkód, taki który będzie wymagał od dziecka pełzania, skakania, wspinania, turlania, celowania itp.

9. Turlanie:

Turlanie się razem z dzieckiem na kocyku, dywanie.

10. Skakanie:

Proszę zachęcać dziecko do zeskakiwania z niewielkiego podwyższenia (np. pierwszego stopnia schodów),skoków obunóż oraz na jednej nodze, naprzemiennie na jednej nodze.

11. Bujanie w kocyku:

Dziecko kładzie się na dużym kocu, a dwie dorosłe osoby delikatnie bujają je na boki.

Układ proprioceptywny (tzw. czucie głębokie, dostarcza wrażeń z mięśni i stawów):

12. Siłowanie:

Proszę usiąść na podłodze z dzieckiem i powiedz „Spotkałeś na swojej drodze ogromny kamień, spróbuj go przepchnąć”.

13. Ciągnięcie, pchanie.

Proszę aby dziecko pchało większy przedmiot np. dużą poduszkę, krzesło, pufę itp.

14. Chodzenie tyłem

15. Zabawa w “taczkę”:

Dziecko opiera dłonie o podłogę, a rodzic chwytasz je za uda i prowadzi niczym taczkę.

16. Nalewanie i przesypywanie:

Proszę pozwolić dziecku na eksperymenty, niech przelewa płyny z kubeczka do kubeczka, przez lejek, a łyżeczką przesypuje drobne materiały (ryż, kaszę) do pojemników różnej wielkości i kształtu.

  1. Rowerek w parach

Proszę położyć się z dzieckiem na podłodze. Nogi ugięte w kolanach, stopy oparte o stopy partnera. Równoczesne wykonujemy krążenie nogami, jak przy jeździe na rowerze, trarając się nie oderwać stóp od stóp partnera.

 

 

Rozwijanie poczucia równowagi

Przebieg:

  1. Rozgrzewka: Marsz z wysokim unoszeniem kolan, krążenia ramion do przodu, do tyłu. Zabawa  „Bociany z gniazda” .Dziecko stoi na jednej nodze w gnieździe ( kółko zrobione z materiału lub skakanki). Na sygnał rodzica „Bociany z gniazda” dziecko wybiega z gniazda i naśladuje lot bociana, na sygnał „Bociany do gniazda” dziecko wraca do koła i staje na jednej nodze, próbując utrzymać równowagę. Aby zachęcić dziecko, rodzic może dołączyć do zabawy ruchowej i wspólnie z dzieckiem naśladować lot bociana.
  2. Skoki przez przeszkodę np. zwiniętą koszulkę; obunóż, na jednej nodze ( raz na prawej , raz na lewej); stanie na jednej nodze (prawej, lewej)
  3. Marsz przodem, tyłem, z woreczkiem na głowie (w zastępstwie woreczek śniadaniowy wypełniony kaszą, ryżem itp.)
  4. Przejście wzdłuż skakanki
  5. Przejście wzdłuż skakanki z woreczkiem na głowie,
  6. Przejście na czworakach
  7. Ćwiczenie oddechowe- w pozycji leżącej na plecach, mięśnie rozluźnione, nogi ugięte w kolanach, stopy przylegają do podłogi. Dzieci starają się nabrać powietrza, tak, aby było widoczne wyraźne unoszenie brzucha. Dziecko nabiera powietrze nosem a wydycha buzią. Aby ułatwić zrozumienie i wykonanie tego ćwiczenia, proponuję najpierw wykonanie samego wypychania i wciągania brzucha.

Wszystkie ćwiczenia proszę wykonywać wspólnie z dzieckiem. Ilość powtórzeń  należy dostosować do indywidualnych możliwości dziecka.

     

Wspomaganie rozwoju motoryki małej.

Przebieg:

  1. Malowanie, rysowanie lub zwyczajne bazgranie na arkuszach papieru. Miękkie kredki, kredki ołówkowe, ołówki.
  2. Malowanie rękami, pędzlami na arkuszach papieru.
  3. Samodzielne ubieranie się, próby zakładania skarpet to doskonałe ćwiczenie motoryczne u dzieci.
  4. Kolorowanie i zamalowywanie obrazków w książeczkach do malowania, na wydrukach z komputera lub odrysowanych szablonach. Zamalowanie gotowych wzorów, postaci, kształtów pozwala dziecku wyćwiczyć dłoń.
  5. Obrysowywanie szablonów, rysowanie po śladzie, kalkowanie obrazków.
  6. Cięcie nożyczkami i żmudna nauka wycinania, w późniejszej kolejności cięcie po linii wycinanie konkretnych kształtów.
  7. Lepienie, ugniatanie, wyklejanie z plasteliny, modeliny lub innych mas plastycznych, które możecie sami zrobić w domu.
  8. Stemplowanie i dziurkowanie. Można do tych zajęć dołożyć zszywacz, choć przy małych dzieciach należy zachować środki ostrożności, ale jak to ze wszystkim. Polecam gotowe stempelki, choć doskonale sprawdzą się takie zrobione samodzielnie np. z ziemniaka.

 

 

                                                  REHABILITACJA RUCHOWA

          Motoryka mała – to określenie wszelkich czynności, które są wykonywane palcami i dłońmi. Im sprawniejsze ręce, tym bardziej precyzyjne prace można nimi wykonać, jednak jeśli mowa o dziecku, to najważniejsza wydaje się być taka sprawność, która umożliwi nabycie umiejętności pisania, rysowania, wycinania, czyli umiejętności niezbędne w czasie edukacji.

Rozwój sprawności dłoni i palców
         Pierwszym ćwiczeniem, jakie podejmuje samo dziecko, jest chwytanie. Noworodek rodzi się z odruchem dłoniowo-chwytnym (zwanym też odruchem Palmara), który pojawia się około 11. tygodnia życia płodowego, a fizjologiczny jest do 4. miesiąca życia. Odruch ten polega na tym, że w chwili dotknięcia wnętrza dłoni dziecka, następuje przywiedzenie kciuka i zaciśnięcie palców. Noworodek ma początkowo dłonie stale zaciśnięte, ale z czasem coraz częściej pozostają one otwarte. Jeśli dziecku poda się lekką zabawkę – ręka zaciśnie się na niej, ale wypuszczenie jej jest nieświadome i bezwolne. Stopniowo odruch ten wygasza się, a jego miejsce zajmują próby uchwycenia przedmiotu w sposób bardziej precyzyjny:

  • między 2. a 3. miesiącem trwa okres przejściowy, brak ruchów celowych,
  • między 3. a 4. miesiącem trzymanie przedmiotów bez udziału kciuka i palca wskazującego, zgięcie dłoniowe nadgarstka,
  • między 4. a 5. miesiącem pojawia się chwyt dowolny – dziecko zbliża obie dłonie do przedmiotu, ale szybko go wypuszcza, nie jest w stanie długo go trzymać,
  • między 5. a 6. miesiącem chwyt dłoniowy prosty – dziecko nakrywa przedmiot dłonią i zamyka palce na nim,
  • między 7. a 8. miesiącem – chwyt nożycowy – dziecko zaczyna się posługiwać kciukiem, ale jedynie go przywodzi i odwodzi do pozostałych palców, potrafi trzymać w każdej ręce po zabawce i próbuje nimi manipulować,
  • między 9. a 10. miesiącem – rozwija się chwyt pęsetowy, dziecko wyraźnie przeciwstawia kciuk pozostałym palcom,
  • miesiąc – chwyt szczypcowy (zwany też opuszkowym) umożliwiający trzymanie małych przedmiotów.

Całkowita dojrzałość ruchów następuje dopiero około 6. roku życia, dziecko ma zatem dużo czasu na doskonalenie złożoności i precyzji ruchów.

 

Ćwiczenia manualne w warunkach domowych

https://www.youtube.com/watch?v=Qx11vVXsZ1I terapia ręki izolacja palców film

https://dziecisawazne.pl/jak-cwiczyc-motoryke-mala-z-dzieckiem/ ćwiczenia w domu

https://www.youtube.com/watch?v=qxQ8n9OpDj0 terapia ręki film

https://www.youtube.com/watch?v=SHgFAYosXx8 utrwalenie chwytu 3 punktowego film

https://cwiczeniarehabilitacyjne.pl/cw/mvi-3291/ film gumka recepturka

https://www.jaskoweklimaty.pl/15-zajec-i-zabaw-usprawniajacych-rozwoj-dloni-i-motoryki-malej/ ćwiczenia w domu

https://fizjoplaner.pl/cwiczenia-motoryka-mala.html motoryka mała

http://www.edukacja.edux.pl/p-13466-zajecia-ruchowe-z-nietypowym-przyborem.php

 

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka

 

https://polskiautyzm.pl/wczesne-wspomaganie-rozwoju-cwiczenia/ ćwiczenia

           

       REHABILITACJA RUCHOWA   

 

            W związku z epidemią koronawirusa  i przechodzeniem z tradycyjnego na zdalne nauczanie, proszę o zapoznanie się z materiałami przygotowanymi w celu dalszej terapii w warunkach domowych. Szczególny akcent proszę położyć na filmiki instruktażowe i korzystanie z nich jak najczęściej wykorzystując je do pracy z dziećmi. Liczę na wzajemną współpracę i wspólne zaangażowanie dla dobra naszych dzieci. Zachęcam do ćwiczeń i wspólnej zabawy. Życzę zdrówka,  sil i wytrwałości w tej trudnej sytuacji. W razie jakichkolwiek pytań proszę o kontakt pawelsurowka@wp.pl tel. 661127494. Jestem do Waszej dyspozycji każdego dnia. Pozdrawiam rehabilitant Paweł Surówka.

 

Gimnastyka korekcyjna

 

http://www.cen.edu.pl/Materialy-metodyczne,107/Korekcja-wad-postawy-u-dzieci-przedszkolnych-i-edukacji-wczesnoszkolnej,220.html

https://pedagogika-specjalna.edu.pl/pedagogika-lecznicza/kolana-koslawe-propozycje-cwiczen/ 

https://www.m azbit.pl/aktualnosci/53-cwiczenia-stop-dziecka

https://www.przedszkola.edu.pl/gry-i-zabawy-w-gimnastyce-korekcyjnej.html

https://dziecisawazne.pl/10-zabaw-ktore-pomoga-zadbac-o-prawidlowa-postawe-dziecka/

 

Integracja sensoryczna

http://www.edukacja.edux.pl/p-42016-integracja-sensoryczna-w-pigulce-jak-cwiczeniami.php

http://spolecznosc.targowek.waw.pl/page/data/other/material_dla_nauczycieli_rodzicow_tera.pdf

https://dziecisawazne.pl/cwiczenia-wspomagajace-integracje-sensoryczna/

 

Rehabilitacja ruchowa

http://www.edukacja.edux.pl/p-38952-program-pracy-terapeutycznej-dla-dzieci-z.php

https://www.domrainmana.pl/zestaw-cwiczen-ruchowych-wykorzystywanych-w-terapii-dzieci-autystycznych/

https://chomikuj.pl/aga.764/Fizjoterapia/metody+specjalne+fizjoterapii/metoda+bobath/Przyk*c5*82ady+praktycznego+zastosowania+metody+Bobath,797812565.doc  Bobath.

Filmiki

https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8 gimnastyka korekcyjna zoo

https://www.youtube.com/watch?v=hrk7sMV38ec   profilaktyka wad postawy

https://www.youtube.com/watch?v=WJR6IuHixYk     gimnastyka korekcyjna

https://www.youtube.com/watch?v=oQ3vCixgnaw kolana koślawe

https://www.youtube.com/watch?v=nGkrAheQQIU kolana szpotawe

https://www.youtube.com/watch?v=p4lCsJn2jmI kifoza piersiowa

https://www.youtube.com/watch?v=6uG1SXjurRE odstające łopatki

https://www.youtube.com/watch?v=feh5WsEJNHM ćwiczenia korekcyjne płaskostopie

https://www.youtube.com/watch?v=iH-XmGS_JJs barki wysunięte odstające łopatki

https://www.youtube.com/watch?v=e4exTQfjDQ4    koślawość kolan

https://www.youtube.com/watch?v=iPQ4d3JUF9w   ćwiczenia z piłką mm. Posturalne

https://www.youtube.com/watch?v=jF6Eswi8xls ćwiczenia ogólnorozwojowe

https://www.youtube.com/watch?v=8Dn3sr9on2o MRR Weroniki Sherborne

stopa plaska

https://www.youtube.com/watch?v=U5_73l2bN48  

 

https://www.youtube.com/watch?v=hFNyhVlcYsw  

https://www.youtube.com/watch?v=N7M9ssxieaw

https://www.youtube.com/watch?v=ex0bHbNxjgA

 

 

Wspomaganie rozwoju motoryki małej

 

czwartek 19.03.2020r.

 

Przebieg:

  1. Malowanie, rysowanie lub zwyczajne bazgranie na arkuszach papieru. Miękkie kredki, kredki ołówkowe, ołówki.
  2. Malowanie rękami, pędzlami na arkuszach papieru.
  3. Samodzielne ubieranie się, próby zakładania skarpet to doskonałe ćwiczenie motoryczne u dzieci.
  4. Kolorowanie i zamalowywanie obrazków w książeczkach do malowania, na wydrukach z komputera lub odrysowanych szablonach. Zamalowanie gotowych wzorów, postaci, kształtów pozwala dziecku wyćwiczyć dłoń.
  5. Obrysowywanie szablonów, rysowanie po śladzie, kalkowanie obrazków.
  6. Cięcie nożyczkami i żmudna nauka wycinania, w późniejszej kolejności cięcie po linii wycinanie konkretnych kształtów.
  7. Lepienie, ugniatanie, wyklejanie z plasteliny, modeliny lub innych mas plastycznych, które możecie sami zrobić w domu.
  8. Stemplowanie i dziurkowanie. Można do tych zajęć dołożyć zszywacz, choć przy małych dzieciach należy zachować środki ostrożności, ale jak to ze wszystkim. Polecam gotowe stempelki, choć doskonale sprawdzą się takie zrobione samodzielnie np. z ziemniaka.